Do kiedy można zrywać rabarbar?

Rabarbar można zrywać najpóźniej do okolic 24 czerwca, czyli umownego dnia św. Jana. Późniejsze zbiory są niewskazane, ponieważ w starszych ogonkach liściowych zwiększa się zawartość szczawianów, a roślina potrzebuje liści do odbudowania zapasów w karpie korzeniowej.

Dlaczego termin ma znaczenie?

Rabarbar rośnie także po czerwcu, ale nie oznacza to, że należy zbierać go przez całe lato. Ogonki liściowe z czasem twardnieją i stają się bardziej włókniste, a w starszych częściach rośliny może wzrastać poziom kwasu szczawiowego. Szczawiany wiążą wapń i w nadmiarze mogą obciążać nerki, dlatego rabarbar powinien być spożywany z umiarem. Do jedzenia nadają się wyłącznie ogonki liściowe, nigdy blaszki liściowe.

Równie ważny jest stan samej rośliny. Po zakończeniu zbiorów rabarbar wykorzystuje liście do fotosyntezy i gromadzi zapasy w karpie korzeniowej. To z niej wyrastają nowe pędy w kolejnym sezonie. Zbyt długie lub intensywne zrywanie ogranicza regenerację, może osłabić roślinę i zmniejszyć przyszłoroczny plon.

Najważniejsze powody, aby zakończyć zbiory w czerwcu, to:

• Wzrost poziomu szczawianów – starsze ogonki nie są najlepszym wyborem do regularnego spożycia.
• Pogorszenie jakości łodyg – stają się twardsze, bardziej włókniste i mniej soczyste.
• Regeneracja karpy – pozostawione liście dostarczają roślinie energii potrzebnej przed zimą.
• Lepsze plonowanie w kolejnym roku – oszczędzona roślina łatwiej odbudowuje silne pędy.

Jak prawidłowo zbierać rabarbar?

Najlepsze do zbioru są zdrowe, dobrze rozwinięte ogonki o długości co najmniej około 20–25 cm. Nie należy ogałacać całej kępy. Podczas jednego zbioru zabierz tylko część najgrubszych łodyg, pozostawiając roślinie wystarczającą liczbę liści.

Ogonków nie warto odcinać nożem przy samej ziemi. Pozostawione resztki mogą gnić i zwiększać ryzyko chorób, w tym zgnilizny ogonków. Bezpieczniejszą metodą jest wykręcanie całego ogonka przy nasadzie:

1. Chwyć ogonek nisko, tuż przy podstawie rośliny.
2. Delikatnie przechyl go na bok, aby poluzować miejsce połączenia z karpą.
3. Obróć ogonek i pociągnij lekko ku górze, aż oddzieli się w całości.
4. Oddziel blaszkę liściową i pozostaw na roślinie pozostałe zdrowe liście.

W pierwszym roku po posadzeniu najlepiej zrezygnować ze zbioru albo ograniczyć go do minimum. Młoda karpa musi najpierw zbudować system korzeniowy. Także starszej rośliny nie należy pozbawiać wszystkich ogonków naraz, nawet jeśli wygląda na bardzo bujną.

Co zrobić po zakończeniu sezonu?

Po ostatnim zbiorze pozwól rabarbarowi swobodnie rozwijać liście. Zabiegi pielęgnacyjne powinny wspierać odbudowę karpy i utrzymanie wilgoci w glebie:

• Nawożenie – rozłóż wokół rośliny kompost lub zastosuj inne nawożenie organiczne, nie zasypując środka karpy.
• Podlewanie – w czasie suszy utrzymuj glebę lekko wilgotną, ponieważ przesuszenie pogarsza kondycję ogonków i korzeni.
• Usuwanie pędów kwiatostanowych – wyłam je przy nasadzie, gdy tylko się pojawią, ponieważ kwitnienie osłabia karpę.
• Odchwaszczanie – ogranicz konkurencję o wodę i składniki pokarmowe, szczególnie wokół młodych roślin.

Najbezpieczniej zakończyć regularne zbiory rabarbaru około 24 czerwca. Później roślina powinna pozostać na grządce z liśćmi, aby zgromadzić zapasy w karpie i przygotować się do kolejnego sezonu.

Artykuł ma charakter informacyjny. Osoby z chorobami nerek, skłonnością do kamicy lub innymi problemami zdrowotnymi powinny skonsultować spożywanie produktów bogatych w szczawiany z lekarzem lub dietetykiem.